Geleneksel Türk el sanatları arasında olan ebru, tam olarak ne zaman ve hangi ülkede ortaya çıktığı tam olarak bilinmeyen, Doğu ülkelerine özgü bir süsleme sanatıdır.

Aslına uygun olarak yapılmış geleneksel Türk ebrusu eserlerinde buluta benzeyen renk kümelerine rastlanır.

Bazı kaynaklar ebrunun yüz suyu anlamına gelen “ab-ı ru” sözcüğünden, bazı kaynaklar ise Orta Asya dilleri arasında bulunan Çağatayca’daki hareli görünüm, damarlı kumaş veya kağıt anlamında kullanılan “ebr”den geldiğini söyler.

Yaygın kanıya göre kelimenin kökeni Farsça’da “bulut gibi” anlamında olan “ebri”den gelir.

Porselen boyama ile ilgili merak ettiğiniz her şey için lütfen BURAYA tıklayın.

Avrupa’ya ilk olarak 17. Yüzyıl’da “Türk kağıdı” adıyla giden ebru, Batı’da “marbling” adı ile bilinir.

Ebrular yapım türleri ve desenlerine göre çeşitlenir. Bunlar şu şekilde sıralanabilir:

• Battal ebru
• Gelgit ebru
• Şal ebru
• Serpme
• Bülbül Yuvası
• Taraklı ebru
• Zemin ebrusu
• Hafif ebru
• Dalgalı ebru
• Kumru ebru ve Kılçıklı ebru
• Çift Ebru
• Hatip ebru
• Çiçekli ebru (Necmeddin ebru)
• Akkase ebru

Ebru eserlerinde, kağıdın üzerinde mermer taşına benzer damarlar yer aldığı için Batı’da ebru kağıdına mermer kağıdı da denir. Ebru, Araplarda ise damarlı kağıt olarak tanınır.

Fotoğraf: garlandcannon